Zer arazo partekatzen dituzte milaka kilometrora dauden langileek, hizkuntza eta legeria bera ez izan arren? Nola lortzen dugu Chicagoko langileekin elkar ulertzea?

Ekainean Chicagora bidaiatzeko aukera izan genuen, Labor Notesen konferentzian parte hartzeko, hainbat sektore eta herrialdetako milaka langile, sindikalista eta aktibistarekin batera. Murtziatik gentozen, Amazon RMU1eko CGTko atal sindikalak garatutako borroken esperientziarekin, baina, batez ere, entzuteko eta ikasteko gogo handiz.

Eta asko ikasi genuen. Hasieran harritzen duen gauzetako bat da milaka kilometrora ere arazoak zenbateraino errepikatzen diren egiaztatzea: gero eta lan-erritmo biziagoak, enpresaren presioa, prekaritatea, azpikontratazioa, zigorrak jasotzeko beldurra eta langile-taldeak antolatzeko zailtasunak. Hizkuntzak eta legeak aldatu egiten dira, baina gatazka askotan bera da: enpresen boterea, langileek kolektiboki antolatzeko duten beharraren aurrean.

Por eso la solidaridad internacional no puede quedarse en una foto o en un discurso. Esperientziak, tresnak eta antolatzeko moduak partekatzeko balio behar du. Multinazionalek mundu mailan jarduten dute, eta guk ere mugak zeharkatuko dituzten sareak eraiki behar ditugu.

Baina bereziki harritu gintuen zerbait antolakuntza izan zen. Milaka pertsona, ehunka tailer, sektoreko bilerak, boluntarioak, itzulpenak eta interpretazioa… Dena parte-hartzea eta esperientzien trukea errazteko pentsatuta zegoen. Eta egitura erraldoi horren atzean ideia oso sinple bat zegoen: langileek beren borroken protagonistak izan behar dute.

Galdera askorekin eta ziurtasun batzuekin itzuli ginen Murtziara. Horietako bat da sindikatu sendo bat ez dela soilik ordezkariekin edo egiturekin eraikitzen, baizik eta antolatzeko, parte hartzeko eta erantzukizunak beren gain hartzeko gai diren langileekin.

Chicagok ez zigun errezeta magikorik eman. Zerbait erabilgarriagoa eman zigun: eztabaidatzeko esperientziak, ikasteko akatsak eta elkarrekin eraikitzen jarraitzeko kideak.

Orain, esperientzia hura bidaia baten oroitzapen hutsean gera ez dadin lan egitea dagokigu.

Antolatu, partekatu, ikasi eta borrokatu. Behetik eta guztion artean.

Elkartasunak ez duelako mugarik.